Koffieleuten bij Cito

Met badge nummer 811 staand in de lobby, werd ik welkom geheten door Liesbeth van Listenburg. Ik was op uitnodiging van Cito bij een (hopelijk eerste) ‘edubloggersmiddag’. Rond onderwijs in het algemeen, en toetsen en Cito in het bijzonder, wordt veel gevonden en geroepen. Zeker ook op social media, en dat was de reden voor hen om enkele mensen uit te nodigen. Hartger Wassink, een van de andere aanwezigen, schreef daar gisteren al een goed en lezenswaardig blog over.

Marten Roorda, CEO bij Cito, gaf gisteren een korte presentatie over zijn bedrijf. Hij noemde daarbij ook de missie die het toetsinstituut zichzelf gesteld heeft:

Cito helpt je inzicht te krijgen in je ontwikkeling en mogelijkheden. Door kennis, vaardigheden en competenties objectief meetbaar te maken en de ontwikkeling ervan te volgen, kun je het beste uit jezelf halen, verantwoorde keuzes maken en beter richting geven aan je toekomst.

De vraag, die Hartger formuleerde, ligt in het verlengde hiervan. Wat is de pedagogische verantwoordelijkheid die Cito voelt? Een lastige vraag, zo bleek ook uit het enigzins aarzelende antwoord van Marten. En daar wringt het voor mij. Het schuurt, want in mijn ogen heeft Cito wel degelijk een pedagogische verantwoordelijkheid. Waar de belangen van kinderen in het spel komen, is er altijd een pedagogische verantwoordelijkheid. Cito speelt hier een grote rol in. Aan hun Eindtoets basisonderwijs is ongewild een zwaar gewicht komt te hangen. Ooit bedoeld om sociale ongelijkheid tegen te gaan, heeft het instrument nu een waarde gekregen die er niet bij past. Het wordt gebruikt als middel om ranglijsten te maken, om kinderen te vergelijken met elkaar. Daar ligt wel degelijk een stuk waar Cito iets mee moet.

De vraag dient zich dan wel op, welk deel van Cito? Zoals in het artikel in Didactief te lezen is, zijn er twee Cito’s. Een stichting en een B.V.. De Stichting Cito produceert examens en de eindtoets basisonderwijs. Cito B.V. houdt zich bezig met de markt, en verkoopt de toetsen voor het LOVS en oefenboekjes. Ook zijn er banden met externe bedrijven als Squla, Ambrasoft en Oefenweb. Door die banden komt materiaal beschikbaar dat “voorziet in een behoefte om kennis te maken met de soort vragen die Cito stelt”. Gevolg is echter wel dat de cultuur om hoog te scoren in stand gehouden wordt, de waarde en het gewicht dat aan de toets gehangen wordt erg groot blijft en zo is het cirkeltje weer rond.

Marten gaf aan de Cito meer richting formatief toetsen wil, toets om het leren te bevorderen. In de presentatie werd het ‘toetsgestuurd leren’ genoemd. Waar ik erg blij wordt van de beweging richting formatief toetsen, klinkt toetsgestuurd leren voor mij te veel als ‘de toets staat centraal’. Er is natuurlijk niks mis met het behandelen van stof die gevraagd wordt op een examen. Leerlingen moeten een eerlijke kans krijgen, de samenleving heeft er recht op dat jongeren die afstuderen daadwerkelijk mee kunnen in de maatschappij, en vice versa. Maar het leren gaan sturen in de richting van een toets, zal er voor blijven zorgen dat de toets te belangrijk blijft. Toets geïnformeerd leren, laten we het dan zo noemen, riep ik gisteren.

En dan komt toch opnieuw weer het woord ‘verantwoordelijkheid’ boven drijven. Dit keer echter ligt die bij de mensen op de vloer, de leraar, ik dus. Natuurlijk moet er getoetst worden. Op onze school hanteren wij het leerlingvolgsysteem van Cito. Volgend schooljaar moet er een centrale eindtoets afgenomen. Dat zal waarschijnlijk geen product van Cito zijn, maar de NIO-toets. Feit blijft dat je hier mee te doen hebt. Feit blijft dat je toetsen afneemt. Feit blijft ook dat jij de leraar bent je klas, dat jij je leerlingen kent. Jij kunt de resultaten op de toetsen duiden en weet wat je moeten doen om het leren verder te helpen. Laat je dus informeren door de toets. Want jij bent degene die het in de klas moet doen.

Tot slot,ik hoop dat Cito dit soort bijeenkomsten vaker gaat organiseren. Zelf geven ze al aan op hun site dat Cito integer wil zijn in gedrag en in handelen. Daarbij kijken wij kritisch naar onszelf en naar anderen. Voorop staat dat wij betrouwbaar zijn, recht doen aan betrokkenen en dat we daarbij de ander eerlijk en respectvol tegemoet treden. Een oprechte dialoog over het gebruik, het belang en de impact van ‘de toets’ is in het belang van iedereen in het onderwijs.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Onderwijs en toetsen, Overpeinzingen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Koffieleuten bij Cito

  1. Hallo Martin, ik zou je blog graag doorplaatsen op de site van Didactief en wil je ook vragen om in je blog (waar je ons noemt) naar ons Cito-dossier te linken: http://www.didactiefonline.nl/actueel-dossier-cito .
    groet, Monique Marreveld, hoofdredacteur Didactief

  2. Pingback: En opnieuw is de vraag, wat is goed onderwijs? | OverOnderwijs

  3. Pingback: Omdat het moet … | OverOnderwijs

  4. Pingback: Over de rekentoets | OverOnderwijs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s