Let the games begin!

Tijdens het ouderforum bij ons op school kwam de tussenschoolse opvang ter sprake. Zij zijn tijdens de middagpauze op het plein met de kinderen. En zoals gewoonlijk hebben wij, als leraren, pleinwacht in de koffiepauze. Een moeder die aanwezig was, vertelde dat haar zoon thuis blij verteld had, dat ‘een bepaalde meester uit de middenbouw’ had meegespeeld op het plein. Haar zoon vond dat prettig, erg leuk zelfs. Alle mensen die met kinderen op het plein waren, zouden dat moeten doen. Die ‘bepaalde meester uit de middenbouw’ was ik. Ook niet zo gek, ik ben de enige meester in de middenbouw op onze school. Maar het compliment vond ik erg prettig. Fijn om te horen en mooi om te zien dat een ouder de moeite neemt om dit met andere ouders te delen.

In de week dat het ouderforum was, las ik dit artikel, The Play Deficit op internet. Het is een lezenswaardig stuk in mijn ogen. Belangrijkste boodschap daarin is, dat kinderen spel nodig hebben om zich te kunnen ontwikkelen. Ze hebben het nodig om te ontladen, maar ook om sociale situaties te oefenen.

Ik speel daarom mee op het plein. Zelf ook om te ontladen – wat een lol kun je hebben met een sloot water en een boomstam -, maar ook met kinderen te oefenen in de genoemde sociale situaties. Ik zet het soms bewust in, om te leren om te gaan met winst en verlies. Ik zet het in, om samen met kinderen hun grenzen op te zoeken. Ik zet het in, om op een makkelijke  manier contact te maken. Een uitnodiging om aan tafel te gaan zitten, werkt niet om een lekker gesprek op gang te brengen. Simpel een rondje lopen en gewoon beginnen met kletsen, is beter.

Maar ook in de klas probeer ik ruimte te maken om te spelen. Letterlijke ruimte, zoals een grote tafel met een papieren versie van een speelkleed met weggetjes. En figuurlijke ruimte, daar op het dagrooster bewust ‘gaten’ te houden waarin kinderen zelf initiatief kunnen nemen om iets te doen.

Ik doe dat, omdat ik merk dat de kinderen daar baat bij hebben. De sfeer in de klas verbetert er door, er wordt – stukje bij beetje – steeds geconcentreerder gewerkt wanneer dat echt nodig is. Want hoe je het ook wendt of keert, er staat veel op het spel in onderwijs. Het belangrijkste is daarbij dat de kinderen zich met verve kunnen ontwikkelen. Spel is nodig. Uitdagende hoeken om te bouwen en te ‘doen’ zijn nodig.

En alsof het zo moest zijn, kwam tijdens het schrijven van deze post onderstaande tweet van Edith van Montfort voorbij:

Ik zou zeggen, let the games begin!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in In de klas, Overpeinzingen, Spel en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Let the games begin!

  1. Irma Smegen zegt:

    Inderdaad: spelen is een natuurlijke behoefte van kinderen. Mooi om te lezen hoe je aan die behoefte tegemoet komt 🙂

  2. Hermien zegt:

    Mooi geschreven. Spelen moet je inderdaad ook leren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s