Kaders en kansen …

Elke werkdag, om 23.00 start Pauw en Witteman. Afgelopen donderdag was er een deel van uitzending gereserveerd om te praten over onderwijsvernieuwing. Aanleiding was de recente gerechtelijke uitspraak over De Kampanje. In het kort komt het erop neer, dat de rechter heeft uitgesproken dat De Kampanje niet als school aangemerkt kan worden. Er wordt niet aan de leerplichtwet voldaan.

In de studio waren Peter Hartkamp, Claire Boonstra en SP-kamerlid Jasper van Dijk aanwezig. Zij gingen een gesprek aan over onderwijsvernieuwing. In het kort komt het erop neer, dat het veel geschreeuw en weinig wol was. Onderstaande link laat het fragment uit de uitzending zien:

http://omroep.vara.nl/media/222689

Op twitter werd ook aandacht besteed aan de uitzending. Ik kijk zelf niet veel naar P&W, maar zat afgelopen vrijdag wel op de bank:

Wat mij vooral opviel in ‘het gesprek’, waren de standpunten die Van Dijk, Witteman en Pauw innamen. Van Dijk leek er vooral te zitten om op het eind goedkoop te kunnen scoren, en de gastheren zelf redeneerden vooral vanuit hun eigen ervaringen rondom onderwijs. Dat is natuurlijk ook logisch. Alles wat je ziet, voelt, ervaart en meemaakt, wordt getoets aan je eigen waarden en normen. Wanneer je dan iets meemaakt, wat bedreigend is voor je huidige situatie, schiet je in de verdediging. Je kunt gaan ontkennen, de boot proberen af te houden, een en ander toch zo te draaien dat het voor jou iets oplevert, enzovoort.

Nu pleit ik er zeker niet voor om onderwijs te vernieuwen, omdat dat nu eenmaal moet. Ik heb ook vraagtekens bij de wijze waarop De Kampanje het onderwijs vorm geeft. Rene Kneyber geeft in  zijn blog Withitness kort en bondig weer, waar het aan schort. De balans schiet bij onderwijsvernieuwing te snel door naar subjectificatie.

Aan de andere kant heb ik het idee, dat ‘men’ onderwijs te veel ziet als systeem voor kwalificatie. Als een manier om Nederland op economische wijze vorm te geven. Daar ligt uiteraard een opdracht, maar onderwijs moet meer zijn dan dat. Er moet ruimte zijn om met leerlingen in gesprek te gaan over alles wat hen bezig houdt, naast het aanleren van de tafels of het verschil tussen open en gesloten lettergrepen. Items zoals die bij Pauw en Witteman, voegen hier niet veel aan toe. Vernieuwers zullen zich bevestigd zien in hun gelijk, evenals mensen die een traditionele koers varen. Wanneer je binnen de gestelde kaders blijft, zal de kans om daadwerkelijk goede veranderingen te maken, klein zijn. Wie moet het dan gaan doen? Angèle van der Star (@onderwijspassie) tweette op zaterdag het volgende:

Dat lijkt mij een goede oproep.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Onderwijs en media, Onderwijs en overheid, Overpeinzingen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s